Bylica piołun
Polecane strony:
Jest to pospolita bylina z rodziny złożonych o rozetowatych liściach i łodydze dorastającej do 1 m wysokości. Roślina jest owłosiona włoskami koloru srebrzystego. Koszyczki kwiatowe z małymi żółtymi kwiatkami tworzą wiechę, po przekwitnięciu wytwarzają się z nich owoce niełupki. Roślina kwitnie od lipca do września. Piołun pochodzi z Azji, północnej Afryki i południowej Europy, skąd został później przewieziony do Ameryki. Znany ze względu na swoje właściwości lecznicze i przyprawowe już ok. 3 tys. lat temu przez Egipcjan, Greków i Rzymian. Jest rośliną występującą na nieużytkach, przy drogach, na zboczach i rumowiskach. Uprawiany jest jakże w ogrodach. Łatwo się rozmnaża z sadzonek lub nasion. Piołun jest wykorzystywany jako roślina lecznicza ze względu na olejki lotne i substancje pobudzające pracę układu pokarmowego, ma też działanie żółciopędne, odkażające, pobudzające apetyt i zwalczające robaki. Jako przyprawę wykorzystuje się młode liście lub pędy przed zakwitnieniem. Można je stosować w stanie surowym i po wysuszeniu. Aromat tej rośliny, gorzki i korzenny smak pozwalają na sporządzanie likierów żołądkowych, wermutów, aromatycznych wódek. W kuchni piołun należy stosować w małych ilościach, np. do tłustych pieczeni – gęsiny, baraniny, wędzonek, do ciast na naleśniki czy omlety. Częste używanie piołunu może doprowadzić do przekrwienia błony śluzowej żołądka i wymiotów. Nie można go w żadnym przypadku podawać kobietom w ciąży.
Ciekawe strony do obejrzenia: